آینده در گرو بازخوانی گذشته / تاریخ ایران را در پادشاهان زن‌باره و دیدگاه های رادیکال خلاصه نکنیم

عصر ایران؛ امید جهانشاهی– چیستی آینده همواره یکی از موضوع‌های جذاب برای جامعه و هم یکی از نگرانی‌های عموم بویژه جوان‌ترهاست. کنج‌کاوی وضعیت آینده به همان اندازه که مهم و جدی است، همواره مبهم و مناقشه‌‌برانگیز هم بوده است.  بسیاری اسیر این ذهنیت کلیشه‌ای‌اند که برای فکر کردن به آینده و ساختن آینده باید گذشته را رها کرد و به جای اهمیت دادن به مسائل امروز و غوطه‌وری در دغدغه‌های روز، تمرکز را متوجه آینده کرد. اما واقعیت این است که گذشته امری رفته و تمام شده نیست بلکه در بستر آنچه «گذشته» و رفته می‌پنداریم، ساختارهایی شکل گرفته که ذهنیت امروز و در واقع، الگوهای حاکم بر شیوه اندیشیدن امروز را می‌سازند. ما در چارچوبی به فردا می‌نگریم و می‌اندیشیم که در «گذشته» ما شکل گرفته و بر اثر تداوم در دهه‌ها تثبیت شده است.  درک و تفسیر ما از وضعیت گذشته، وضعیت حال و آینده به شدت به…

رستم و رخش و اژدها در شاهین شهر اصفهان؛ در انتظار مجسمه کوروش در تهران

عصر ایران؛ امید جهانشاهی-  پرهیبت و باصلابت و سرشار از شکوه، بزرگ‌ترین مجسمه رستم رونمایی شد: «نبرد رستم، رخش و اژدها» که بخشی از خان سوم رستم در شاهنامه است با طراحی ۳۶۰  درجه، ارتفاع ۱۴ متر بر پایه بتونی یک متری با نمای سنگ گرانیت و رنگ فولادی زرین.      تصاویری که از میدان فردوسی شاهین شهر اصفهان منتشر شده به روشنی استقبال گرم و شایسته مردم از این نماد ملی را نشان می دهد.  در این مجسمه رستم بشکوه و فاخر و فراخ بال بر رخش تنومندش به نبرد با اژدها که هم نمادی از قدرت و هم نمادی از پلیدی و اندیشه شیطانی است در رزمی جانانه است. رخش که فردوسی او را رخش رخشان هم نامیده خشی از صلابت رستم است در نبرد با اهریمن و کژی و دروغ. رستم بر رخش خشم که نقشی درخشان از وجدان بیدار است با اژدهای تباهی و سیاهی می‌ستیزد. …

توهین به فردوسی و بی طرفی از نوع بی‌بی‌سی

دیدارنیوز_ امید جهانشاهی: آن‌قدر سخنان به اصطلاح کمدین جنجالی روز‌های اخیر زننده و سخیف بود و آن‌قدر موج اعتراض‌های مردم به توهین او به فردوسی و خیام گسترده بود که قصد نوشتن در این موضوع نداشتم، اما بی‌طرفی بامزه بی‌بی‌سی فارسی در روایت این ماجرا برایم جالب توجه بود. با وجود اینکه آنچه در اینستاگرام موج می‌زند نشان دهنده انتقادات گسترده مردم اعم از اعتراض محترمانه یا تند است و به روشنی پیداست که جامعه کاربران در اینستاگرام از فحاشی و توهین به فردوسی و خیام براشفته شده‌اند و واکنش اعتراضی نشان داده‌اند، اما بی‌بی‌سی برای تقلیل دادن موضوع می‌گوید: «برخی از او انتقاد کرده‌اند و شماری هم از او حمایت کرده‌اند و بحث درباره ازادی بیان بالا گرفته است.». اما معلوم نیست بحث درباره آزادی بیان در کجا بالا گرفته است؟ آنچه آشکارا در اینستاگرام بالا گرفته است اعتراض به فحاشی و توهین است و مگر «بی ناموس دلقک»…

چهار نکته از اسلامی ندوشن

دیدارنیوزـ امید جهانشاهی: محمدعلی اسلامی ندوشن یکی از شخصیت‌های بزرگ فرهنگی معاصر این سرزمین است که تعدد و تنوع آثارش در حوزه‌های مختلفی ادبی، فرهنگی و تاریخی ایران به روشنی نشان دهنده جایگاه فرهنگی‌اش و عشق او به این خاک است: کتاب‌هایی، چون «ایران را از یاد نبریم»، «ایران چه حرفی برای گفتن دارد؟» و «ایران و تنهائیش» دغدغه‌های او نسبت به ایران هستند؛ «ایران و یونان در بستر باستان» پژوهشی در تاریخ است و «زندگی و مرگ پهلوانان در شاهنامه» پژوهشی در شاهنامه به شمار می‌رود. «گناه» و «چشمه» شعر‌های منتشر شده اویند و «افسانه و افسون» و «پنجره‌های بسته» داستان‌هایش و «ابر زمانه و ابرزلف» نمایشنامه. در سفرنامه هم دستی داشت که از آن جمله می‌توان به «در کشور شوراها» و «کارنامه چین» اشاره کرد و البته «روزها» که خاطرات خواندنی از خواستگاهش است با نثری خواستنی: روان و شیرین. در این مجموعه آثار که شامل بیش از ۵۰…

احیای حس ملی مبارک است اما کافی نیست / ایران گرایی را با توسعه تقویت کنیم

عصر ایران؛ امید جهانشاهی- مقاومت در برابر دشمن خارجی و تجاوز بیگانه، فضای میهن دوستی و ستایش وطن را شکل داده است. همه جا نوای ایران ایران غالب و پر رنگ است. در شعر و ترانه‌های شاد تا حتی نوحه ها درمحرم نام وطن می‌تپد. در سیاست هم درهمه تحلیل‌ها تجلیل ایران محور است. این فضا اما بیش از میهن دوستی است و منحصر به فضای مقاومت در برابر تجاوز دشمن بیگانه نیست و البته در مقابل تجاوز دشمن تشدید و تکثیر شده است.  سال‌هاست به دلایل مختلف میل به ایران‌گرایی در حال پر رنگ شدن است. نام‌گذاری فرزندان که در نگاه نخست یک انتخاب شخصی و سلیقه فردی به نظر می‌رسد در واقع یک رفتار اجتماعی و زبانی است که از تغییراتی در فرهنگ و اجتماع خبر می‌دهد.  رشد محسوس نام های ایرانی در سال‌های اخیر در شهرهای بزرگ یک نشانه اجتماعی است که از تغییری در امیال عمومی…

مرگ بر بورژوا/ ادبیات مارکسیستی با لعاب توحیدی مانع سرمایه گذاری برای تولید

  عصر ایران؛ امید جهانشاهی- نام‌گذاری سال به منظور توجه دادن به یکی از اولویت‌های اساسی کشور و ایجاد هماهنگی مجموعه مدیریتی کشور برای پرداختن به این اولویت انجام می‌شود و امسال «سرمایه گذاری برای تولید» نام‌گذاری شده است. در اهمیت توجه به تولید در رشد اقتصاد و بهبود وضعیت اشتغال و دیگر شاخص‌های اقتصادی و اجتماعی تردیدی نیست و پر واضح است که لازمه رشد تولید، آن است که به جای اقتصاد دلالی، سرمایه‌ها به بخش تولید هدایت شوند.     سال گذشته نیز «جهش تولید با مشارکت مردم» به عنوان اولویت برجسته شده بود.  اما چرا با وجود اینکه ۲۰ سال از ابلاغ سیاست‌های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی (در خرداد ۱۳۸۴) می‌گذرد که در آن صریحاً «بر گسترش مالکیت در سطح عموم مردم»، «افزایش رقابت‌پذیری در اقتصاد ملی»، «افزایش سهم بخش‌های خصوصی و تعاونی در اقتصاد ملی» و «کاستن از بار مالی و مدیریتی دولت در تصدی فعالیت‌های…

راهی جز این نیست: ایران گرایی برای توسعه ایران

عصر ایران؛ امید جهانشاهی- از آن زمان که زمزمه مذاکرات آغاز شد و دلایلی برای ضرورت آن مطرح شدند مثل برداشتن سنگ تحریم ها از پیش پای ایران، ضرورت مساله توسعه ایران، ناامید کردن دشمنان ایران و … مساله ایران هم بیش از پیش در کانون تحلیل‌ها و توجه‌ها قرار گرفت.    به ویژه حاشیه‌های سفر اخیر ترامپ به کشورهای حاشیه خلیج فارس و آنچه در مورد قیاس ظرفیت‌های ایران با این کشورها و برنامه‌های این کشورها برای توسعه در رسانه های اجتماعی پر بازدید شدند  و البته به جرات می‌توان گفت فراتر از همه اینها مساله تغییر نام خلیج فارس بود که حس ایران‌دوستی و ایران‌گرایی را برکشید و در صدر توجه‌ها نشاند.    به نظر می‌رسد توجه بیشتر به ایران و ایران‌خواهی تنها محدود و منحصر به دلایل ضرورت مذاکره و غیرت ایرانی و قیاس ها و مسئله نام خلیج فارس نیست.     جامعه ایرانی امروز به دلایل…

نگه‌داری چند کتیبه مگر چقدر بودجه می خواهد؟!

عصر ایران؛  امید جهانشاهی – در میان خبرهای مهم روز که همه توجهات به سوی آنهاست، گاهی خبرهایی هست که در نگاه نخست و در ارتباط با مسائل حیاتی زندگی امروز مهم به نظر نمی‌رسند و معمولاً گذرا از آنها عبور می شود.  خبرهایی که گاهی از وضعیت رو به نابودی میراث فرهنگی و باستانی و کتیبه‌های کهن کشور منتشر می‌شوند از این دست است. مثل خبر وضعیت رو به نابودی کتیبه داریوش بزرگ که نمونه‌ای از آنها و بسا بسیار مایۀ تأسف است. حقیقتاً از بین رفتن آثاری که نشان می‌دهند ایران میراث‌دار تمدنی بزرگ و از دیرباز سرزمینی یک‌پارچه با حکومتی سراسری بوده و دستاوردهایی در توسعۀ کشاورزی و تدبیر امور جمعی به سامان رسانده است، برای چه کسانی و چه تفکری خوش‌آیند است؟ ستیز با آثار و سرمایه‌های باستانی ویژگی کدام تفکر است؟ بی هیچ شبهه و تردید این تخریب‌ها تنها برای منکرین تاریخ و فرهنگ و…